Waarom praten alleen niet altijd genoeg is

Dat is een van de meest frustrerende ervaringen die er zijn. En het is geen teken dat je het niet goed genoeg probeert.

Inzicht en verandering zijn niet hetzelfde

Begrijpen waarom je iets doet, gebeurt in je hoofd. Anders gaan doen, gebeurt in je hele systeem: je lijf, je gewoontes, je automatische reacties. Die twee lopen niet vanzelf gelijk op.

Veel van wat je onder spanning doet, is namelijk geen keuze. Het is een reflex die ooit ergens nuttig was. Je maakt jezelf klein, want dat was veilig. Je gaat harder werken, want dan viel er niets op je aan te merken. Zulke reflexen laten zich moeilijk wegpraten, omdat ze niet met woorden zijn ontstaan.

Vanuit het lijf naar je hoofd, en vanuit je hoofd terug naar je lichaam.

Wat er gebeurt als je in beweging komt

Bewegen doet iets wat praten niet doet: het geeft opgebouwde spanning een uitweg. Wie regelmatig intensief beweegt, merkt vaak dat het hoofd daarna rustiger is, en dat gedachten die eerst vastzaten opeens ruimte krijgen.

Er zit nog iets anders in. In beweging kom je jezelf tegen op een manier die je niet kunt beredeneren. Geef je op als het zwaar wordt? Ga je door tot je omvalt? Durf je fouten te maken waar iemand bij is? Dat zijn precies dezelfde patronen als thuis en op je werk, alleen zichtbaar in plaats van bespreekbaar.

En creativiteit dan?

Creatief werken doet iets vergelijkbaars. Tekenen, schilderen, schrijven, sieraden maken: het omzeilt de kant van jou die alles netjes wil formuleren. Je maakt iets, en pas daarna zie je wat je hebt gemaakt.

We noemen dat bij ons creatieve mindfulness. Niet zweverig, wel eigenwijs. Voor volwassenen, en voor kinderen vanaf zeven jaar, die vaak sowieso beter uit de verf komen als ze niet stil hoeven te zitten om over hun gevoelens te praten.

Praten blijft belangrijk

Om misverstanden te voorkomen: we zijn niet tegen praten. Gesprekken zijn de plek waar je betekenis geeft aan wat je hebt ervaren. Zonder dat blijft bewegen sporten en blijft tekenen tekenen.

Het punt is de volgorde en de combinatie. Eerst iets ervaren in je lijf, dan er woorden aan geven. Dat beklijft anders dan alleen erover praten. En andersom: iets begrijpen en het daarna in je lichaam oefenen, zodat het geen theorie blijft.

Voor wie dit werkt

• Je hebt al veel therapie of coaching gehad en merkt weinig blijvend verschil.
• Je vindt praten over gevoelens ongemakkelijk of onnatuurlijk.
• Je bent goed in uitleggen hoe het zit, maar niet in voelen hoe het is.
• Je hebt het gevoel dat je in stukjes wordt behandeld, terwijl alles met elkaar samenhangt.

Bij ZAKAYA combineren we die ingangen bewust. Ademwerk, bewegen, creativiteit en gesprek, in de volgorde die bij jou past. Want de hele mens mag er zijn.